Naprawa PDR po gradzie nie ma jednej ceny. Kwota zależy przede wszystkim od liczby i rozmiaru wgnieceń, materiału elementów, dostępu do nich od spodu, demontaży i wymian części oraz od cennika, według którego liczy warsztat. Rzetelną cenę poznasz dopiero z kosztorysu przygotowanego po oględzinach — a ten artykuł pomoże Ci zrozumieć, co się na nią składa.
Dlaczego nie ma jednej stawki za naprawę PDR
Szkoda gradowa to zwykle dziesiątki, a czasem setki wgnieceń rozsianych po całym nadwoziu. Każde z nich ma inny rozmiar, głębokość i położenie. Dwa auta tego samego modelu po tej samej burzy mogą mieć zupełnie różne kosztorysy.
Do tego każda firma PDR liczy według własnego cennika. Stawki różnią się między warsztatami, a część cenników uwzględnia dopłaty, których inne nie mają. Dlatego porównując oferty, porównuj nie same kwoty końcowe, ale sposób ich wyliczenia.
Główne czynniki ceny naprawy PDR
Liczba wgnieceń
To najważniejszy składnik. W rozliczeniu ryczałtowym wgniecenia z całego auta sumuje się do jednej liczby, która wybiera próg z tabeli ryczałtów. Wyższy próg to wyższa kwota, ale niższa cena w przeliczeniu na jedno wgniecenie. Ta zasada jest opisana dokładniej przy metodzie sumy narastającej.
Przy bardzo dużych szkodach tabela się kończy, a za każde kolejne wgniecenie dolicza się stałą kwotę. W domyślnym cenniku WE-PDR powyżej 100 wgnieceń jest to 13,50 zł netto za sztukę.
Rozmiar wgnieceń
Typowe przedziały to do 40 mm, 41–70 mm i powyżej 70 mm. Małe wgniecenia wchodzą do ryczałtu. Większe zwykle rozlicza się osobną dopłatą za każde wgniecenie, bo wymagają więcej pracy i większej precyzji. Kilka dużych wgnieceń potrafi podnieść kosztorys bardziej niż kilkanaście małych.
Materiał: stal czy aluminium
Aluminium ma mniejszą „pamięć kształtu” niż stal i trudniej się je prostuje. Maski, klapy czy błotniki z aluminium są coraz częstsze, dlatego cenniki przewidują dla nich wyższe stawki lub dopłaty. Materiał określa się osobno dla każdego elementu.
Położenie i dostęp do wgniecenia
Wgniecenie na środku płaskiego panelu to inna praca niż wgniecenie na przetłoczeniu, krawędzi, przy wzmocnieniu czy na słupku. W miejscach bez dostępu od spodu technik może być zmuszony do innej techniki, a niektóre miejsca wymagają dużo więcej czasu przy tej samej średnicy wgniecenia. Dobry kosztorys opisuje takie miejsca w uwagach, zamiast po cichu zawyżać liczbę wgnieceń.
Lakier
Stan powłoki ma znaczenie. Fabryczny lakier dobrze znosi prostowanie, natomiast element wcześniej naprawiany lakierniczo albo z grubą warstwą lakieru niesie ryzyko pęknięcia powłoki — wtedy naprawa PDR może okazać się niemożliwa i pojawia się lakierowanie.
Działa to też w drugą stronę: jeśli element i tak idzie do lakieru, technik może go naprawiać mniej zachowawczo, dlatego w wielu cennikach stawka za taki element jest niższa.
Demontaże i wymiany części
Do naprawy dachu trzeba często zdjąć podsufitkę, do drzwi — tapicerkę, do klapy — oświetlenie i listwy. Każdy demontaż to dodatkowa pozycja w kosztorysie. Podobnie z elementami, których się nie naprawia, tylko wymienia: listwy, emblematy, uszczelki, anteny, relingi. Te kwoty liczy się zwykle według norm producenta lub systemu eksperckiego, a nie według cennika PDR.
Co podnosi, a co obniża kwotę kosztorysu
| Czynnik | Kiedy kosztorys rośnie | Kiedy kosztorys jest niższy |
|---|---|---|
| Liczba wgnieceń | więcej wgnieceń to wyższy próg ryczałtu | mniej wgnieceń, niższy próg |
| Rozmiar | dużo wgnieceń 41–70 mm i większych | przewaga wgnieceń do 40 mm |
| Materiał | elementy aluminiowe | elementy stalowe |
| Dostęp | przetłoczenia, krawędzie, słupki, wzmocnienia | płaskie panele z dostępem od spodu |
| Lakier | powłoka po wcześniejszych naprawach | fabryczny lakier; element i tak idzie do lakieru |
| Prace dodatkowe | demontaż podsufitki, tapicerki, wymiany części | brak demontaży i wymian |
Jak czytać wycenę warsztatu
Kosztorys, któremu można zaufać, pokazuje drogę do wyniku, nie tylko kwotę. Sprawdź, czy zawiera:
- listę elementów z liczbą wgnieceń w każdym przedziale rozmiaru,
- materiał i lakierowanie zaznaczone przy każdym elemencie,
- próg ryczałtu wynikający z sumy wgnieceń oraz osobno dopłaty za większe wgniecenia,
- demontaże i wymiany jako osobne pozycje,
- kwoty netto, VAT i brutto,
- zdjęcia potwierdzające liczbę i położenie wgnieceń.
Jeśli wycena to jedna kwota bez rozbicia, poproś o szczegóły. Bez nich nie da się porównać ofert ani obronić kosztorysu przed ubezpieczycielem. Jak taki kosztorys przygotować samodzielnie, opisujemy w przewodniku jak wycenić szkodę gradową krok po kroku.
Kiedy naprawa PDR przestaje się opłacać
Są dwie granice, przy których warto się zatrzymać.
Element. Gdy panel ma bardzo dużo dużych lub ostrych wgnieceń, wymiana z lakierowaniem może kosztować mniej niż naprawa bezlakierowa. Porównaj koszt naprawy z pełnym kosztem wymiany: częścią, robocizną i lakierem. W WE-PDR to porównanie naprawy z wymianą liczy się osobno dla każdego elementu.
Cały pojazd. Koszt naprawy odnosi się do wartości auta. W WE-PDR pasma ostrzegawcze to 0–50%, 51–60%, 61–69% i od 70% — szkoda całkowita. To progi kolorów w aplikacji, a nie przepis: próg szkody całkowitej różni się między ubezpieczycielami i polisami.
Kto płaci za naprawę po gradzie
Jeśli samochód ma autocasco (AC), szkodę gradową zwykle pokrywa ubezpieczyciel z tej polisy — przy gradzie zwykle nie ma sprawcy, z którego OC można by się rozliczyć. Wysokość odszkodowania, udział własny i sposób rozliczenia (kosztorysowo albo na podstawie faktury z warsztatu) zależą od warunków umowy, dlatego sprawdź OWU swojej polisy. Rolą warsztatu jest przygotowanie kosztorysu i dokumentacji, które obronią się podczas likwidacji szkody.
Niezależnie od tego, kto płaci, cena naprawy PDR wynika z tych samych czynników. W kalkulatorze szkód gradowych WE-PDR każdy z nich jest osobną pozycją, liczoną według cennika Twojej firmy — dzięki temu klient i ubezpieczyciel widzą, skąd wzięła się kwota.